Chompue 的个人资料° ღ*~ o.O P i n k Chømpu...照片日志列表 工具 帮助

                               

 

  

 

 

 

 

              

              

8月21日

ขอบคุณที่โลกหมุน.... Thank you

Photobucket - Video and Image Hosting
 
ขอบคุณที่โลกหมุน - พี่จุ้ย ศุ บุญเลี้ยง
 
ข อ บ คุ ณ ที่ โ ล ก ห มุ น
  แ ละคุณยังมีฝัน
  เราจึงมาพบกัน
  ให้ความฝันได้เจือใจ
 
  ข อ บ คุ ณ ที่ โ ล ก ก ว้ า ง
  มีที่ว่างให้เท้าไป
  มีถนนให้เดินไกล
  ให้หัวใจได้โบยบิน
 
  ใ ห้ ส อ ง ต า ไ ด้ เ ห็ น ด า ว
  ให้สองเท้าเธอเหยียบดิน
  ให้สองหูเธอได้ยิน
  เสียงเรียกร้องของหัวใจ
 
  โ ล ก ส ว ย ด้ ว ย ค ว า ม รั ก
  มีคนถักความฝันใฝ่
  ขอเพียงความห่วงใย
  ให้ดวงใจที่อ่อนแรง
 
  ส่ ง คิ ด ถึ ง ถึ ง ฉั น บ้ า ง
  จะเก็บเป็นพลังแฝง
  เพราะฤดูมีเปลี่ยนแปลง
  และฉันอาจจะเปลี่ยนไป
 
  ใ ห้ เ ธ อ อิ่ ม ใ น อั ก ษ ร อั น อ่ อ น ห ว า น
  ให้ความฝันหอมนานนานคนอ่อนไหว
  ให้ความรักเป็นพลังอันยิ่งใหญ่
  ให้หัวใจได้งอกงามตามครรลอง
 
 
 

° ღ*~ o.O P i n k ChømpuE O.o°•~*ღ

°.•°•.*You will never know love unless you surrender to it *.•°

Wongyarit Chompue

兴趣

星座

正在加载...

订阅源

所有者还没有为此模块指定订阅源。

订阅源

所有者还没有为此模块指定订阅源。

HTML

Calandar Clock (1)

正在加载...

Video

正在加载...
第 1 张,共 46 张
10月22日

For businessman in this world !!

 

 

อ ย่ า ป ล่ อ ย ใ ห้ ค น ค น นึ ง คิ ด ถึ ง เ ธ อ

 

 

รู้ว่าขอบ่อย บ่อยจนเกินเข้าใจ อยู่นานๆ ได้ไหม มาหากันบ้างสิ

ทั้งที่รู้อยู่ ว่ามันดูไม่ดี แต่ความเหงาชนะทุกที อยากให้เธอเข้าใจ

 

กลัวทุกอย่าง หวาดระแวงมันไปทุกอย่าง เธอยิ่งห่างยิ่งโหดร้าย

 

'อย่าปล่อยให้คนคนนึงคิดถึงเธอ รอคอยจนเพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ

อยู่กับคำว่าเหงา ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว

ได้ยินแต่เสียงหัวใจ มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอไม่รักกัน'

 

รู้ว่าเธอเหนื่อย เหนื่อยกับฉันทุกวัน

เหนื่อยกับความรำคาญผู้หญิงขี้เหงาไป

คิดถึงเธอบ่อย บ่อยเท่าลมหายใจ

อยู่คนเดียวก็ฟุ้งซ่านไป มันหลับตาไม่ลง

 

กลัวทุกอย่าง หวาดระแวงมันไปทุกอย่าง เธอยิ่งห่างยิ่งโหดร้าย

 

อย่าปล่อยให้คนคนนึงคิดถึงเธอ รอคอยจนเพ้อจนเหนื่อยจะขาดใจ

อยู่กับคำว่าเหงา ฉันกลัวเงาแห่งความหวั่นไหว

ได้ยินแต่เสียงหัวใจ มันตะโกนใส่ร้ายว่าเธอ .... 

 

ไปอยู่กับใครไปทำอะไร ทิ้งให้คนอ่อนไหวกอดความคิดถึง

จนนอนหลับไปกับใจปวดร้าว

 

ได้ยินแต่เสียงหัวใจ ถามว่าเธออยู่ไหนทำไมถึงไม่มา ..

 

 

 

 

 

                                      

                            

                                                         

                                                                

 

                                             

 

 

 

                

          

 

 

                                 

               

               

  
 

                                 

                    อาทิตย์ก่อนตรากตรำเที่ยวอย่างหนัก ตั้งแต่ข้าวสาร ไปร้องเกะ ไประยอง

                 

                        .. ไปจบที่เกาะเสม็ด

                     

    

  เหมือนชีวิตได้ปลดปล่อยอย่างเต็มที่กับสิ่งต่างๆ ในชีวิต (แต่ก็ยังไม่ลืม.. )

 

     ปลดปล่อยอารมณ์อย่างเต็มที่ที่เสม็ดด้วยการเล่นน้ำ เข้าผับ แด๊นส์อย่างไม่ลืมหูลืมตา

 

      ถ้าไม่เมาคงทำไม่ได้ขนาดนี้ ตื่นมาตอนเช้ายังงงๆ ว่าเราทำไปได้ยังงัย วอดก้าสองขวด เมานิ่มๆ

 

   ไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน เต้นมันมากจนมีผู้ชายคนนึงมายืนเอาหลังชิดหลังเราแล้วถามว่า

 

        "เต้นมันจังเลยครับ เมาหรือป่าวครับ" อารมณ์นั้นไม่อยากให้ใครมายุ่ง

                               

                                             เลยหันไปตอบแบบไม่ใยดีว่า "ไม่เมาค่ะ"

 

    เต้นจนฝรั่งที่เราเห็นมันเต้นบ้าๆ บอๆ ตอนหัวค่ำอยู่หน้าเวที พอรู้ตัวอีกทีเราก็ไปเต้นอยู่กับมันและ            

 

                      คืนนั้น กลับมาอ๊วกประมาณสามครั้ง ตื่นทุกสองชั่วโมง

                             ครั้งล่าสุดขยันมากตื่นมาล้างห้องน้ำด้วย เต็มที่กับชีวิตกันไปเลย

 

          ตอนกำลังกึ่มๆ เดินไปเข้าห้องน้ำ เห็นห้องสุดท้ายมีอ๊วกเต็มโถไปหมดเข้าไม่ได้

 

                  เดินสวนกับผู้หญิงคนนึงที่เข้าไปอ๊วก ยังอุตส่าห์คิดด่าเค้าในใจ

                                               กินอะไรมากมากจนอ๊วกเนี้ย กินไม่บันยะบันยัง

 

        พอขากลับสติกลับคืนมาเต็มร้อย ได้นั่งลำดับเหตุการณ์ที่ออกไปเต้นเมื่อคืน

 

                               ถึงกับไม่อยากถอดแว่นตาดำ

 

        คิดๆ ดูแล้วยังอยากได้หน้ากากอนามัยสักอันนึง ตอนอยู่บนเรือเที่ยวกลับ

                                    มองผ่านแว่นตากันแดดเห็นผู้ชายสองคนนั่งอยู่ข้างหน้า

 

        คนหน้าตี๋ๆ หน้าเหมือนไอ้หนุ่มคนเมื่อคืนที่เดินมาถามเราเลย ยิ่งไม่กล้าถอดแว่นใหญ่

 

        อยากถึงฝั่งแล้วรีบกลับกรุงเทพให้เร็วที่สุด เสม็ดเสร็จทุกรายยยย เหอๆ

 

        กลับมาที่หน่วยฯ วันอังคารเต้นท่าตอนเมาให้น้องๆ ที่ทำงานดู ทุกคนต่างพากันหัวเราะน้ำตาไหล

               ไม่เข้าใจ ท่าออกจะครีเอทถ้าไม่สวยจริงเต้นไม่ได้นะจ้ะ

 

 

 

                          เที่ยวหัวราน้ำ เมาจนอ๊วก ก็ยังไม่ลืมแฮะ

                                     สมองมันทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีมากจน เซ็ง !!

 

                                    

                         .... อยากบอกตัวเองลืมเค้าซะทีแล้วมีใหม่ แต่ทำไมใจมันไม่ตามใจ

           วนเวียนไปแต่ 'รัก' เธอ เปลี่ยนตัวเองใหม่เป็นคนละคน แต่ทำไม 'รัก'ยังอยู่เหมือนเดิม

                                         

                    

        

                AIS call center โทรมาแนะนำโปรโมชั่นพิเศษ บอกว่าเราได้ซิมผูกพันฟรีสำหรับมอบให้คนพิเศษ  

                     แล้วก็สอบถามข้อมูลส่วนตัวเรา ว่ามีคนพิเศษที่โทรคุยกันนานๆ บ้างมั้ยคะ

                     เบอร์นี้เราจะให้คุณโทรหากันฟรีตั้ง 20 ชม. แต่เราก็บอกไปด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ไม่มีค่ะ"

                     นังโอปะเรเตอร์  มันก็ถามกลับมาด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกเต็มที่

                     อารมณ์ประมาณว่าถ้ามันอยู่ตรงหน้ามันคงยกมือขึ้นทาบอก แล้วพูดว่า "ไม่มีเลยหรอคะ"

                     น้ำเสียงมันตกกะใจอเมซิ่งอะไรกับกรูส์หนักหนา

                     ทำน้ำเสียงอย่างกับว่ากรูส์เป็นสิ่งมหัศจรรย์อันดับที่ 8 ของโลก 

                     คุยกันยังไม่ทันรู้เรื่อง สายก็หลุดไปแบบว่าได้ยินเสียงมันเรียกชื่อเราอยู่

                    แต่มันไม่ได้ยินเสียงเรา เหอะๆ เห็นไหม? เวรกรรมมีจริง

                                                                  

 

                                      

                            

                                                         

                                                                

 

                                             

 

 

 

                

          

 

 

                               

 

  

 

 

 

 

              

              

7月22日

ไปที่ชอบ ที่ชอบ ..

                                 

               

                                 วัดสุทัศน์เทพวราราม แหล่งศิลปะสถาปัตย์แห่งโลกพระธรรม

 

            

                                             

                                                                                เสาชิงช้าตรงบริเวณหน้าทางเข้าวัดสุทัศน์

 

 

 

                                                                 

                                                                                   พระศรีศากยมุนีพระประธานในโบสถ์

 

                                                                    

                                                             

                                                              เรามานั่งจองที่นั่งตรงข้างประตูมองขึ้นไปเห็นภาพเขียนอันวิจิตร

 

 

                                        

                                       หนังสือสวดมนต์ของทางวัดซึ่งจัดวางไว้ให้เราใช้นำมาสวดในทุกๆ วัน

 

 

                            

                                                         

                          ในยามชีวิตว้าวุ่น สับสน ต้องการที่พึ่งพิงทางใจคนเรามักจะไปไหนกัน

                  สำหรับเราแล้ว เมื่อเวลานั้นมาถึงเรานึกถึงวัดสุทัศน์ วันนี้เราอยากมาสวดมนต์

                          ช่วงนี้รู้สึกสับบสนว้าวุ่นใจ รู้สึกไม่สงบ ถูกคุกคามทางความคิด จิตฟุ้งซ่าน 

                  เริ่มสวดมนต์ตอนหนึ่งทุ่มตรง โดยเริ่มจากบททำวัตรเย็นแปล บทพระปริตรต่างๆ ตามมา

                  พระนำสวดมนต์แปลในบทหนึ่ง เป็นบทปลงสังขาร กล่าวไว้อย่างกินใจว่า

                         'การปรารถนาสิ่งใด แล้วไม่ได้ในสิ่งนั้นก็เป็นทุกข์'

                  แล้วก็มีบทว่าต่อมาว่าด้วยการพิจารณาความทุกข์ทั้งหลายเหล่านั้น

                  การสวดมนต์สำหรับเราคือการยับยั้งสติ เอาพระธรรมเป็นยารักษาความทุกข์

                  วันนี้ ถึงไม่มีอะไรอย่างใครเขา แต่เราคิดว่าโชคดีที่มีเรายังได้โอกาส

                  ได้มีเวลามาสวดมนต์ และไม่ได้หวังอะไรมากมายกับชีวิต

                                               นอกจากความสุขสงบที่เกิดขึ้นในใจ        

 

                  ตอนนี้ถ้าเพื่อนๆ ถามว่าชอบไปที่ไหน เราจะตอบว่า ชอบไปวัดสุทัศน์ 

                      แล้วมาเจอกันที่นั่นตอนทุ่มตรงนะจ้ะ .. ^^)V                                

 

 

 

                

          

 

 

                               

 

  

 

 

 

 

              

                

 

                 

 

                          

                           

 

6月23日

Cher Le Petit prince

                                 

                       

 

            

      

 

 

            สวัสดีคนแปลกหน้าที่คุ้นเคย ..

 

 

            .. เธอจะมาเพื่อสิ่งใดกันนะ

 

 

                         ฉันอาจไม่ใช่ดอกไม้ดอกนั้นของเธอ ....

 

                                          .. แต่รู้ไว้นะ ฉันแค่อยากทำให้เธอสบายใจ

 

                                         เธอเป็นเจ้าชายน้อยที่ฉันหลงรัก   

 

                                                           .. ฉันหวังให้เธอมีความสุขกับสิ่งที่เธอได้ทำนะ

 

                         การมาครั้งนี้ภารกิจของเธออาจไม่ใช่ฉัน แต่ภารกิจของฉันคือความสุขของเธอ

 

 

                 ฟังดูตลกดีมั้ย ฉันก็แค่คนแปลกหน้าที่มาใหม่

 

                                            ฉันแค่บังเอิญผ่านมา และอยากได้อะไรพิลึกๆ 

 

 

                         ยิ้มเถอะนะ เพราะว่าฉันต้องการมันมากเหลือเกิน ..

                                                         

 

                                       ..   และก่อนเราจะจากกันไปไกล ฉันหวังไว้ให้เธอแค่จดจำฉันได้

 

          

             แค่นั้นจริงๆ ..สิ่งที่ฉันต้องการ

 

 

                      'โปรดอย่าลืมเวลาเธอยิ้มเธอมีเค้า แต่เวลาเหงาเธอยังมีฉันอยู่'

 

                                                           

 

                                         ฉันคือความทรงจำดีๆ ของเธอ ..

 

 

                  

                                                         

                

          

 

 

                               

 

  

 

 

 

 

              

                

 

                 

 

                          

                           

 

5月21日

I'm still ....

                                 

                          

 

 

                               Last summer  

You lied me on the sand

and smiles at me tenderness 

 

today ....

 

I have nothing to told you.

Just only word,

 

“I LOVE YOU”

 

  

 

 

 

 

              

                

 

                 

 

                          

                           

 

5月18日

Fon & Chid >> Forever

                                 

                          

 

                               

วันนี้มีปาร์ตี้กันนิดหน่อยในห้อง สมาชิกหน้าเดิมๆ

 

เจ้าภาพก็คือพี่นุชกับแอนนา ถ้ามีงานเลี้ยงสังสรรค์ส่วนใหญ่แล้วเจ้าภาพจะเป็นคนที่ถูกหวย

                                                                 

งานเลี้ยงจึงมักถูกจัดขึ้นในทุกวันที่ 1 และ 16 ของเดือน

 

พี่ชิตกับน้องฝนคู่แต่งงานหมาดๆ ก็มาปาร์ตี้ด้วย

 

นั่งคุยกันเรื่องงานแต่งงานของพี่ชิตกับน้องฝนที่พึ่งผ่านมาไม่นาน

 

เจ้าฝนก็นั่งบนเรื่องรูปที่ออกมา บอกว่าไม่ชอบช่างที่แต่งหน้า แต่งตัวให้ บ่นไม่เลิก นั่งทำหน้าเครียด  

 

ทุกคนต่างก็ปลอบใจกับไปต่างๆ นาๆ บ้างก็ว่า ไม่เป็นไรงานหน้าก็เอาใหม่ (อ๊าววว.. !! )

 

รูปที่ไปถ่ายสตูดิโอก็สวยแล้วว ไม่เป็นไรหรอก แอนนาช่วยพูดปลอบใจอีกแรง

 

เราว่ารูปออกมามันก็สวยดีนะ ขึ้นกล้องดีออก แต่มันอาจดูหลอกเวอร์ๆ แต่เดี๋ยวนี้มันก็ออกมาอย่างงี้ทั้งนั้นแหละ

 

ไม่ค่อยเข้าใจแฮะ ก็ได้แต่งงานกับคนที่เรารักก็ดีแล้วนิ อันนั้นมันรายละเอียดนิดหน่อยเองนะ

 

ตอนไปถ่ายรูปให้เรายังแอบปลื้มสองคนนี้เลย ดูเค้าเหมาะสมกันจัง พิธีก็ดูขลัง ศักดิ์สิทธิ์

 

จากที่ไปงานผู้ข้อมือบายศรีมา เราก็รู้สึกเฉยๆ แต่ทำไมงานนี้รู้สึกว่ามันช่างดูเป็นพิธีกรรมที่ศักดิ์สิทธิ์จัง  

 

หมอคนที่ทำขวัญพูดภาษาอีสาน ตอนทำพิธีพูดเป็นภาษาเขมร

 

แต่ตอนที่ทำให้ขนลุกที่สุดก็คือตอนที่หมอทำขวัญอ่านกลอนที่พ่อแต่งให้ทั้งคู่

 

สรุปแล้ววันนั้นเรารู้สึกปลื้มปิติกับการถ่ายภาพคู่รักคู่นี้มาก ถ่ายไปยิ้มไปยิ้มไป มีความสุขจริงๆ 

 

ถึงแม้ว่าอากาศจะร้อนอบอ้าวมากก็ตาม แต่ก็ยังแอบไม่ค่อยพอใจฝีมือตัวเองสักเท่าไรเลย

 

เป็นเพราะว่าเรามีปัญหากับการปรับโหมดกล้อง ต่อไปคงต้องเรียนรู้เรื่องการถ่ายภาพให้มากกว่านี้

 

ตั้งแต่ยังไม่กินข้าว จนกระทั่งกินข้าวอิ่มแล้วมานั่งกินมะม่วงจิ้มน้ำปลาหวานกันต่อ

 

เจ้าฝนก็ยังบ่นเรื่องการแต่งหน้าแต่งตัวในวันนั้นไม่จบไม่สิ้นซะที

 

จนในที่สุดเราก็เกิดความคิดแว้บบบ..ขึ้นมาในสมองขึ้นมาทันที ก็เลยบอกน้องไปว่า

 

โอ๊ยย พอแล้ว.... มึง.. จะ .. เครียดทำไม .. กรู  หาผัวไม่ได้.. ยังไม่เครียดเลย

 

แค่นั้นจริงๆ และตามมาด้วยเสียงฮาที่ยาวนานมาก

 

ซึ่งมันมาจากอาการเห็นด้วยหรือสะใจอะไรเทือกๆ นั้น

 

ถือซะว่าเป็นกายบริหารหลังจากอิ่มข้าวก็แล้วกันนะคะทุกคน ^__^

 

              

                

 

                 

 

                          

                           

 

查看更多的日志